เมื่อวานเป็นวันที่เสียใจที่สุด
เรื่องมันมีอยู่ว่า
ก้อ...เลี้ยงหนูแฮมสเตอร์ไว้
ชื่อ โมชิ
มันเป็นหนูตัวผู้นะ
มันมาอยู่กับเราตั้งแต่วันที่ 20 พฤศจิกายน 2548
ก้อนานแร้วเหมือนกันอ่ะ
ตอนแรก ๆ ก้อมีเวลาเล่น มีเวลาดูแลมันอยู่อ่ะ
แต่พอนาน ๆ ไป ไม่ค่อยมีเวลาว่างให้กับมันซักเท่าไหร่เร้ย
เวลากรงเริ่มสกปรก ก้อจะเปลี่ยนขี้เลื่อยให้มัน
แร้วก้อจะอาบน้ำให้มันด้วย
มันก้อจะตัวเปียก ๆ แร้วเราก้อจะคอยเช็ดตัวให้มัน
มันจะตัวสั่น ๆ ก้อมันหนาวอ่ะ
มันกินทุกอย่างที่ขวางหน้า
แต่ที่มันชอบที่สุด ก้อคือ เมล็ดทานตะวัน แร้วก้อ แตงกวาเย็น ๆ
ฉันชอบเวลามันหาว จะเห็นทั้งปากทั้งฟันมันเร้ยอ่ะ
ฟันก้อน่ารักสุด ๆ
จะมีฟันบนกับล่าง บน 2 ล่าง 2
ตามันจะปิดด้วยเวลาหาว
โมชิชอบทามอารายแปลก ๆ ให้ดูน่ารัก
หลายอย่างเร้ยอ่ะ
แต่แร้วเมื่อวาน
ก่อนฉันจะนอน ฉันจะเอามันไม่แขวนไว้ตรงหน้าห้องน้ำ
(มันชอบทามเสียงดังตอนกลางคืน)
ห้องน้ำในห้องที่นอนนั่นแหละ
ตอนหยิบกรงขึ้นมา
มันก้อนอนที่เดิมของมัน แต่มันนอนแข็ง
ฉันเร้ยปลุกมันอย่างที่ทำทุกวัน
แต่มันก้อไม่ตื่น มันนอนแข็งทื่อ
มันเป็นภาพที่ฉันคิดว่าซักวันฉันต้องเห็น
โมชิจากฉันไปแร้ว จากไปแบบว่าฉันไม่ได้ทามดีกับมันซักเท่าไหร่
ฉันทำอะไรไม่ถูกเร้ย ได้แต่นั่งร้องไห้
รูปก้อไม่ได้ถ่านยเก็บไว้ อยู่ที่เครื่องเก่าก้อลบไปหมดแร้ว
ฉันไม่มีอะไรเหลือให้ดูต่างหน้ามันเร้ย
ฉันเอามันไปฝั่งที่หน้าบ้าน หวังว่าคงไม่มีแมวไปขุ้ยนะ
ฉันทามใจไม่ได้เร้ย
...ยังไงก้อม่ะมีทางลืมมันเปงอันขาด....
